Üniversiteliler yüzünü güneşe döndü
Güneş herbirinin avcuna kondu
Ellerinde güneş halaya durdu gençler
ve birleşince eller;
güneş güzel günler için
yine yeniden can buldu..
Canını koydu ortaya sonra güneş,
Kağıttan bir gemiye dönüştü
Tüm kızıllığıyla yaktı gemiyi
aldı güvertisine de o gençleri,
yollları Denizlere çıktı…
Mil mil ilerledikçe
ufukta bir ülke göründü
ve demir attılar o ülkeye gençler
Ufak bir çocuk karşıladı onları orda
Sordu içlerinden biri çocuğa
-Burası neresi?
İşaret ve orta parmağını iki yana açtı çocuk:
-Burası, dedi:
“Kardeşliğin ülkesi “
Hoşça geldiniz !
İşte şimdi biz sizleri o “Kardeşliğin Ülkesi’ne ” çağırıyoruz !
Aslında biz sizleri bu hikayeyi yeniden yazmaya çağırıyoruz !
Güzel günler için topladığımız güneşlerimizle Denizlere çıkan yollardan geçip “Kardeşliğin Ülkesi’ni” sevgi ile, emek ile, paylaşım ve dostluk ile beraberce kurmaya çağırıyoruz !
O ülkede; insanın insanı sömürmediği, kolektif yaşamın tüm paylaşımıyla dostlukların pekiştiği, öğrenmenin,öğretmenin ve üretmenin heyecanıyla yüreklerin attığı bir düzen mümkün.O ülkede; Din farkı,dil farkı bilmeden sanki bir anadan doğmuşçasına Kardeşçe, Özgürce, İnsanca bir yaşam mümkün.
Dünya genelinde halklar derin krizler yaşıyorken ve hergün bir yerlerde insanlar bir biçimde maddi manevi ve fiziki katlediliyorken; egemenler hiçbir şey olmamış gibi gençliği yozlaştırılmış ,içi boşaltılmış “içelim, eğlenelim, bir elimde cımbız bir elimde ayna umurumda mı dünya ” temalı etkinliklere davet ediyorken ; gençliğin sorumluluklarının ne olduğunu çok iyi bilen bizler sizleri yaz aylarını boş geçirmemeye , birlikte tartışmaya,üretmeye,paylaşmaya çağırıyoruz.
Kardeşliğin ülkesi için dağlarımızı,güneşlerimizi,sularımızı,renklerimizi aldık Zeytinli’de toplanıyoruz !
